را بشويند . ( باب پنجم ونديداد و فروغ مزديسنى ) . در باب مطهرات پاك‌كننده بزرگ را آفتاب مىدانستند ، خاك و آب و باد را نيز پاك مىشمردند . مثلا درباره زمين زراعتى در ونديداد در باب سوم آمده است : اراضى كه در آن خانه ساخته شود و اشخاص خداى تعالى را پرستش نمايند و يا آنكه به قوانين مذهبى دو نفر نيز ازدواج نمايند و با اولاد خود در آنجا به ايزدپرستى مشغول باشند و زندگى نمايند و يا آنكه در آن بر اثر زراعت از كثافات و باتلاق صورت آبادانى به خود گيرد و يا زمينى كه در آنها گله و رمه تربيت شوند و امثال آنها از شرائط اصلى و بزرگ پاكى خاك مىباشد . اجتناب از غسال و مرده‌كش از واجبات بوده است و اگر احيانا اين آميزش شده باشد ، بايد شخص قبل از پيوستن به جمعيت شستشو نمايد . همچنين از بستر زنان زائو بايد دورى جويد چراكه احتمال سرايت مرض موجود است . آلودگى آب را به كثافات از گناهان كبير مىدانستند و اگر كسى در حين گذر از نهر آب ببيند كه در آن كثافتى رفته است ، بر هر زرتشتى واجب است كه آن كثافت را از نهر دور نمايد . ( شكل 95 ) يكى از آتشكده‌هاى قديم در فارس در نقش رستم ( از كتاب يكتاپرستى در ايران باستان )